هيچ‌كس نمىداند كه او چگونه است ، مگر خودش و چيزى مانند او نيست . و اوست شنوا و بينا . و به اندازه در نمىآيد ، و محسوس نمىشود ، و حواس او را در نمىيابد . و چيزى به او احاطه نمىكند ، و جسم و صورت نيست و خط ( يا سطحى كه خطها بر آن فرض شود ) نيست ( يا جوان نو خط نمىباشد ) ، و او را محدود نمىتوان ساخت » ( با اين‌كه جسم توپر يا غير آن است ) . 286 / 2 . محمد حسن ، از سهل بن زياد ، از حمزة بن محمد روايت كرده است كه گفت : عريضه‌اى به خدمت امام موسى كاظم عليه السلام نوشتم و او را از جسم و صورت كه مشبهه مىگويند ، سؤال نمودم . حضرت در جواب نوشت كه : « پاك و منزه است آن‌كه چيزى مانند او نيست . و آن جناب ، نه جسم است و نه صورت » . و محمد بن ابى عبداللَّه همين را روايت كرده است ، مگر آن‌كه گفته : به سوى آن مرد نوشتم ( و آن مرد را نام نبرده ، و ليكن مراد آن حضرت است ) . 287 / 3 . محمد بن حسن ، از سهل بن زياد ، از محمد بن اسماعيل بن بَزيع ، از محمد بن زيد روايت كرده است كه گفت : به خدمت حضرت امام رضا عليه السلام رسيدم كه او را از توحيد خدا سؤال كنم . آن حضرت از بر فرمود و من نوشتم كه : « هر ستايش و سپاسى كه بود و هست و خواهد بود ، ثابت است از براى خدا كه چيزها را شكافته و به ديد آورده ، از كتم عدم به صحراى وجود ؛ به ديد آوردنى بدون ماده و مثال و نمونه ، و آنها را اختراع فرموده و از سر نو پيدا نموده ؛ اختراعى بدون علت و صورت ، به قدرت و حكمت خويش ، نه آنها را از چيزى آفريده كه اختراع باطل شود و نه به جهت علتى خلق فرموده كه ابتداع صحيح نباشد ( چه اختراع از نو چيزى پيدا كردن ، و ابتداع چيز نو آوردن است ) . آفريده آنچه را كه خواسته ، به آن كيفيتى كه خواسته ، در حالتى كه متوحد و تنها است در اين آفرينش ، به جهت اظهار درست‌كردارى و حقيقت پروردگارى خويش . عقل‌ها او را ضبط نمىتوانند نمود ، و خيال‌ها به او نمىرسد ، و ديدها او را درنيابند ، و اندازه به او احاطه نمىكند . عبارت و سخن ، در نزد بيان وصف او عاجز و درمانده ، و ديدها در نزد او كند و وامانده ، و گردش صفات در او گمراه شده و راهى نجسته است . در پرده رفته بى پرده‌اى كه از نظرها دور باشد ، و پنهان شده بى پوششى كه مستور باشد ؛ چه در عين خفا ، كمال ظهور دارد ، و معروف است بدون ديدن ، و موصوف است به غير صورت ، و منعوت است به